Psiakoty

Co to za przyjemność pisania po czasie, kiedy wszystkie emocje już dawno opadły. Niestety blox przebrzydły, poprzez swoje tajemne działania, skutecznie udaremnił mi wczorajszą radość pisania.

A wszystko zaczęło się od tego, że nas zasypało skutecznie, podobnie zresztą jak wszystkich. Zasypało nas tak, że cała rodzina miast szabel w dłoniach, bohatersko dzierżyła wszelaki sprzęt nadający się do odgarniania śniegu. A było tego co nie miara. Miara przebrała się, gdy nowo nawiany śnieg skutecznie zabarykadował nam drzwi wejściowe. Przepraszam bardzo, może i wzorem godnym do naśladowania nie jestem, ale aresztu domowego nikt na mnie nakładać nie będzie a już z pewnością nie śnieg. Ruszyłam więc na odsiecz zasypanym drzwiom. Przy takiej okazji zwykle zwierzaki znajdują powód by zawsze być w pobliżu.

Tych dwóch bez siebie żyć nie może. Gdzie Mała tam i Boguslawski i na odwrót.

Mała po tarasie, kocur po barierce. I dalej urządzać te swoje zabawy w ganianego.

Gdy oszołomy zajmowały się sobą, nie wiadomo skąd zjawił się rudy. Czyżby miał nadzieję dołączyć do zabawowego towarzystwa? Śmiem wątpić. On nie z takich, co to lubią ekstremalne zabawy z Małą.

Ich spotkanie oczywiście skończyło się szybką ewakuacją rudzielca na bezpieczną pozycję, dającą mu niewielką przewagę nad suńką.

Piesa stwierdziła chyba, że ma czas i ona sobie na Filusia poczeka. Zasiadła pod świerkiem w pobliżu ogrodzenia i tylko spoglądała na rudzielca.

Ale Filek nie były Filkiem, gdyby nie jego przemożna chęć kombinowania. Skoro Mała siedzi i pilnuje słupka na którym on siedzi, to on tak ją wykiwa, że zmieni słupek na sąsiedni.

- Przecież przy tamtym jej nie będzie.- Tak pomyślawszy, ruda pierdoła zaczęła swój plan wcielać w życie.

Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie drobny szczegół. Ten drobny szczegół, to Mała, która zorientowawszy się, że Filek cichcem się ewakuuje, podążyła za nim. Zrobiła to tak skutecznie, że kocurkowi omsknęła się łapa na deskach i stracił równowagę.

Próbował za wszelką cenę uratować swą kocią godność. Niestety ciężar jego szlachetnej drugiej połowy przeważył i wylądował po drugiej stronie furtki, już na ulicy.

Po takiej kompromitacji, nie pozostało mu już nic innego, jak tylko z wysoko uniesionym ogonem udać się na skarpę, by nie dawać jeszcze więcej powodów do śmiechu, rozbawionej do granic możliwości gawiedzi.